مسابقه بینالمللی طراحی Little Big Loo 2025
پروژهی ما در مسابقهی بینالمللی طراحی Little Big Loo 2025 موفق به دریافت مقام چهارم و عنوان شایسته تقدیر گردید.
این پروژه به سرویسهای بهداشتی بهعنوان بخشی از زیرساختهای شهری و محیطی نگاه میکند و تلاش دارد با رویکردی کمهزینه و متناسب با بستر، به کمبود آب، شرایط اقلیمی و نیازهای روزمرهی جامعه پاسخ دهد. طرح با الهام از سامانههای بومی مدیریت آب و شیوههای ساخت محلی، عملکردهای محیطزیستی را با حفظ کرامت انسانی ترکیب میکند و یک فضای عمومی ساده را به تجربهای اجتماعی و معنادار تبدیل میسازد.
این دستاورد نشاندهندهی علاقهی مستمر ما به طراحی اقلیمپاسخگو، راهکارهای آگاهانهی مصرف آب و نقش معماری و معماری منظر در بهبود کیفیت زندگی روزمره است.
تیم طراحی:
نوشین زنگنه
نگین صدری
امیررضا کریمی
توضیح پروژه
این پروژه از شرایط اقلیمی، اجتماعی و فرهنگی منطقهی سیستان شکل گرفته است؛ منطقهای با گرمای شدید، منابع محدود آب و روابط اجتماعی پررنگ در زندگی روزمره. در این طرح، سرویس بهداشتی صرفاً یک فضای فنی و پنهان در نظر گرفته نشده، بلکه بهعنوان بخشی از فضای عمومی و زیرساختی شهری تعریف شده که به کرامت انسانی، تعامل اجتماعی و مسئولیتپذیری محیطزیستی اهمیت میدهد.
طراحی پروژه بر پایهی دو الگوی بومی شکل گرفته است. قنات و کپر. قنات نماد مدیریت هوشمندانهی آب، مصرف حداقلی انرژی و استفادهی جمعی از منابع است. کپر نیز نمونهای از سرپناههای سبک و سازگار با اقلیم است که بر دانش بومی و مصالح محلی تکیه دارد. این الگوها تنها الهامبخش نیستند، بلکه بهطور مستقیم بر سازمان فضایی، شیوهی ساخت و راهبردهای محیطی پروژه تأثیر گذاشتهاند.
در مرکز طرح، یک حیاط سایهدار قرار دارد که نقش قلب اجتماعی و محیطی مجموعه را ایفا میکند. این فضا محیطی خوانا، آرام و دعوتکننده ایجاد میکند و افراد را به استفادهی جمعی ترغیب میکند. پیرامون حیاط، واحدهای مدولار سرویس بهداشتی، فضاهای شستوشو و رختشویی و عملکردهای کوچک جمعی قرار گرفتهاند. این ساختار مدولار باعث میشود پروژه انعطافپذیر، فشرده و آساندرنگهداری باقی بماند و با الگوهای مختلف استفادهی روزمره سازگار شود.
سیستم مدیریت آب پروژه بهصورت چرخهبسته طراحی شده است. فاضلاب سیاه پس از تبدیل به کمپوست، برای آبیاری نخلهای خرما استفاده میشود و پسماند به بخشی از منظر زندهی پروژه تبدیل میگردد. آب خاکستری حاصل از شستوشو نیز پس از عبور از بسترهای گیاهی تصفیه شده و دوباره مورد استفاده قرار میگیرد یا بهصورت ایمن جذب زمین میشود. این روند باعث کاهش مصرف آب و سادهتر شدن زیرساختها میشود و ارتباط مستقیمی میان بهداشت، منظر و طبیعت ایجاد میکند.
یکی از چالشهای اصلی پروژه، ایجاد تعادل میان الزامات عملکردی مانند حریم خصوصی، بهداشت، تهویه و نگهداری، با حضوری انسانی و باز در فضای عمومی بود. این تعادل از طریق زونبندی شفاف، تهویهی طبیعی، فضاهای نیمهسایه و جزئیات سادهی ساخت به دست آمده است؛ جزئیاتی که اجرای آنها آسان، کمهزینه و قابل نگهداری هستند. استفاده از منطق سازهای کپر و مصالح محلی نیز باعث شده پروژه برای کاربران آشنا، صمیمی و متناسب با بستر به نظر برسد.
در نهایت، این پروژه نشان میدهد که حتی یک برنامهی کوچک نیز میتواند تأثیری واقعی و ماندگار بر محیط و جامعه داشته باشد. با پیوند دادن بهداشت، منظر و زندگی روزمره، این طرح رویکردی مبتنی بر مراقبت، کرامت انسانی و آگاهی محیطزیستی ارائه میدهد؛ رویکردی که مستقیماً از اقلیم، منابع و شیوههای زیست محلی الهام گرفته است.
